Ondertussen zit ik al bijna een week in San Blas, Waarin ik de eerste 4 dagen Omar in mijn eentje onder mijn hoede had. Op zich ging dat goed, maar Omar wilde het liefst zo min mogelijk ondernemen, omdat hij bang was te verdwalen.
Ik heb 2 schotse jongens ontmoet in de San Blas social club, een relaxed tentje waar voornamelijk buitenlanders komen. De jongens waren aan het fietsen van het noorden van Alaska tot aan het panama kanaal. Het toeval wou ook zijn aandeel hebben; de jongens ondernamen de trip omdat ze voor een productiehuisje uit Utrecht een reportageserie maakten over hun reis. Deze serie moet in 2011 via de avro op de buis komen.
De jongens campeerden bij het steners surfcamp van Pompi's (billen). Ze nodigden mij uit om met ze rond te hangen, er waren nog een aantal zwitsers, canadezen, een frans amerikaanse mesties en twee finse dames, Tulia en Annie. Groot feest op het strand met kerst met mijn blanke metgezellen.
Het begon met tequila shots uit een plastic glaasje gefabriceerd uit een afgeknipt topje van een cola flesje. Al snel was de fles leeg, en men was te lui om naar het dorp te lopen, dus ik aangeboden om met de camioneta die ik bij me had van Manuel hen te brengen. Toen we weer terug waren gingen we verder met de shots, ditmaal uit een grote schelp en met een dennekrans op het hoofd van het slachtoffer.
Toen ook de 2de liter op was was het weer tijd om naar het dorp te gaan; ditmaal met zijn allen. Dus ik ditmaal met een aantal shots tequila achter de kiezen en 10 man in de pick-up de aantal blokjes naar het dorp gereden. Hier at men voornamelijk, en besloot men van een 3de fles af te zien.
Terug op het strand verder met bier en wodka en een mooi kampvuurtje. Ondertussen hadden Annie en Tulia verschillende avances gemaakt bij verschillende anderen van de club (do you have a girlfriend? aan mij: ¿tie-een-es noo-wie-aa?) uiteindelijk visten ze naast het net, maar het was komsich om waar te nemen. De volgende dag ging de helft van de kliek weg en was het uit met de pret.
Vandaag zijn we naar watervallen geweest bij Cora, Een rit van een uur vanuit San Bolas, waarvan de laatste 10 km minstens de helft van de tijd in beslag namen. Daarna moesten we een stuk naar beneden lopen om bij een idyllisch meertje tussen de opreizende bergen te komen waar een waterval in stortte.
Stuur door
Dit is niet OK